Nasze szpitale nadal świadczą usługi zdrowotne dla par bezpłodnych na podstawie postępów naukowych w dobrze wyposażonych centrach in vitro i osiągają radosne rezultaty. Niepłodność definiuje się jako niepowodzenie zajścia w ciążę pomimo regularnych stosunków płciowych bez zastosowania środków antykoncepcyjnych i jest to jeden z głównych problemów, z którymi borykają się pary. Dziś diagnozę niepłodności - pochodzącej zarówno od czynników męskich, jak i żeńskich - można najczęściej postawić dzięki istniejącym środkom technologicznym. Nasze centra in vitro przyjmują podejście skoncentrowane na pacjencie. Doświadczony zespół ginekologów, embriologów, specjalistów medycznych genetyków, urologów, psychologów, biologów, pielęgniarek oraz dobrze wyposażone laboratorium in vitro ma na celu zwiększenie szansy na zajście w ciążę u par bezpłodnych.

LECZENIE SKŁADA SIĘ Z 5 ETAPÓW

W leczeniu zapłodnienia in vitro uwzględnia się wiek pacjenta, pojemność jajników, wskaźnik masy ciała, zmienność genetyczną, reakcję jajników na poprzednie zabiegi oraz historię problemów w rozwoju embrionalnym. Leczenie in vitro składa się z 5 etapów:

1. Etap (Wywiad wstępny): Leczenie in vitro składa się z 5 etapów i trwa 4 tygodnie. W początkowym spotkaniu z parami pragnącymi zajścia w ciążę kandydatka na matkę i ojciec są informowani o przyczynach niepłodności oraz badaniach wykonywanych w celu ustalenia diagnozy. Wcześniejsze spermiogramy, wyniki badania rentgenowskiego macicy i jajowodów (histosomalogografia - badanie rentgenowskie macicy i jajowodów - powinno być przesłane, jeśli nie jest dostępne), a także wyniki i raporty wcześniejszych leczeń niepłodności są przeglądane, a wszystkie niezbędne badania krwi są zlecane. W ten sposób uzyskuje się historię pacjenta. Jeśli kandydatka na matkę nie miała wymazu w ciągu ostatniego roku, wykonywane jest badanie cytologiczne. Na podstawie wszystkich istniejących danych wykrywana jest przyczyna niepłodności, a rozpoczyna się odpowiednie leczenie.

2. Etap (Indukcja jajników): W drugim etapie leczenia in vitro kandydatka na matkę odwiedza lekarza w drugim lub trzecim dniu cyklu menstruacyjnego, aby ocenić stan swoich jajników. Lekarz wykonuje badanie ultrasonograficzne jajników kandydatki na matkę, a analizę hormonów można przeprowadzić, jeśli zidentyfikuje się odpowiednią patologię.

3. Etap (Pobranie jaj): Pobranie jaj jest jednym z najważniejszych etapów procesu zapłodnienia in vitro. Po wyhodowaniu jaj do docelowej wielkości i dojrzałości za pomocą leków hormonalnych, są one pobierane z macicy za pomocą specjalnej strzykawki podczas znieczulenia ogólnego. Jaja pobierane są z jamy macicy drogą pochwową i zapładnia się je metodą klasycznego zapłodnienia in vitro lub metodą mikroiniekcji. W metodzie klasycznego zapłodnienia in vitro do medium, w którym znajdują się jaja, dodaje się określoną liczbę plemników, a oczekuje się, że jedno z tych plemników zapładni jajo. W metodzie mikroiniekcji wybiera się najzdrowszy plemnik o najlepszej jakości i wstrzykuje się go do jaja za pomocą specjalnej metody.

4. Etap (Przeszczep zarodka): Jaja i plemniki pobrane w celu zapłodnienia i przeszczepu są sprawdzane w laboratorium, a rozwój zarodków jest nadzorowany. Zarodki o najwyższej jakości są wybierane przez embriologa. Obowiązujące prawo pozwala na przeszczepienie jednego zarodka u kobiet młodszych niż 35 lat i dwóch zarodków u kobiet starszych niż 35 lat. Zarodek(lub zarodki), które spełniają kryteria jakości, są wprowadzane do macicy przez lekarza za pomocą specjalnego cewnika wprowadzanego do szyjki macicy. Chociaż nie podaje się znieczulenia, podczas przeszczepienia zarodków nie odczuwa się bólu ani dolegliwości, a kandydatka na matkę może odpoczywać przez 45 minut do 1 godziny po zabiegu. Może ona potem prowadzić normalne codzienne czynności.

5. Etap (Leczenie wspomagające): Kandydatce na matkę przepisuje się leki wspomagające, aby pomóc zarodkowi w lepszym zagnieżdżeniu się w macicy po przeszczepieniu zarodka. Po 12-15 dniach analizuje się poziom beta-HCG.