Choroby serca, a zwłaszcza choroba wieńcowa, są jedną z głównych przyczyn zgonów w Turcji i na całym świecie. Narządy potrzebują składników odżywczych i tlenu, aby utrzymać żywotność i spełniać wymagania funkcjonalne. Wymagany tlen i składniki odżywcze są przenoszone do narządów przez tętnice. Serce pompuje krew do tętnic. Nasze serce wymaga składników odżywczych do funkcjonowania. Tętnica wieńcowa to naczynie, które dostarcza krew do serca. Nasze serce nie może otrzymywać wystarczającej ilości tlenu i składników odżywczych i nie może prawidłowo funkcjonować, gdy w tętnicach wieńcowych rozwija się zwężenie lub niedrożność wtórna do miażdżycy. Ponieważ funkcja pompowania krwi do organizmu jest upośledzona, ilość tlenu i składników odżywczych dostarczanych do naszych narządów zmniejsza się z czasem, a różne narządy wykazują objawy niewydolności.

Dlaczego należy wykonywać koronarografię?

Wczesne rozpoznanie i leczenie miażdżycy ma kluczowe znaczenie dla osób z czynnikami ryzyka chorób serca. W tym przypadku celem jest ochrona pacjenta przed niszczycielskimi skutkami zawału mięśnia sercowego. W przypadku pacjentów z podejrzeniem choroby wieńcowej w badaniach kardiologicznych, takich jak EKG, echokardiografia i EKG w stresie sercowym (bieżnia), w celu weryfikacji diagnozy może być wymagana określona procedura diagnostyczna, zwana koronarografią. Angiografia wieńcowa jest metodą diagnostyczną, a nie rodzajem zabiegu chirurgicznego. Koronarografia obrazuje naczynia serca (tętnice wieńcowe) za pomocą specjalnego systemu obrazowania po podaniu środka kontrastowego. Koronarografia jest wykonywana w zaawansowanych laboratoriach wyposażonych w urządzenie do angiografii przez dobrze wyszkolonych i doświadczonych kardiologów i personel medyczny. Pacjent nie musi być znieczulony do tej procedury. Pacjent pozostaje czujny i może rozmawiać podczas całej procedury. Prawa tętnica udowa jest zwykle nakłuwana w celu uzyskania dostępu do tętnic wieńcowych w koronarografii. Okolica pachwinowa jest znieczulana przed nakłuciem prawej tętnicy udowej i wprowadzeniem do niej plastikowej osłonki. Podczas tego procesu pacjent może odczuwać lekki ból. Pacjent nie odczuwa nic podczas pozostałej części procedury. Następnie cienka i elastyczna rurka (cewnik) jest wprowadzana przez plastikową osłonę do największej tętnicy (aorty), z której pochodzą naczynia; i jest ona wprowadzana do początków tętnic wieńcowych w aorcie, a środek kontrastowy jest wprowadzany do tętnicy wieńcowej. Umożliwia to wizualizację tętnic wieńcowych w różnych projekcjach oraz określenie lokalizacji i stopnia zwężenia. Podanie środka kontrastowego nie powoduje bólu. Podczas podawania środka kontrastowego przez 20 do 30 sekund można jednak odczuwać przemijające uczucie gorąca, zaczerwienienie i nudności.

Co to jest arytmia (zaburzenie rytmu serca)? Jak się ją diagnozuje i leczy?

Zdrowe serce bije od 60 do 80 razy na minutę w spoczynku. Czas pomiędzy każdym uderzeniem jest równy lub rytmiczny. Liczba uderzeń serca na minutę wzrasta, gdy dana osoba jest zaangażowana w aktywność fizyczną, taką jak chodzenie, uprawianie sportu, forsowna praca lub stres. Jednak czas między uderzeniami jest nadal równy i rytmiczny. W sercu pewien punkt reguluje rytm; ten punkt, który generuje stymulację elektryczną, może sam wytwarzać uderzenia w nieprawidłowym rytmie lub zdrowe stymulacje rytmu generowane przez ten punkt są nieprawidłowo przewodzone do mięśnia sercowego przez włókna sercowe. Oba scenariusze mogą powodować bicie serca z nieprawidłowym rytmem. Pacjenci mogą od czasu do czasu odwiedzać swoich lekarzy, odczuwając takie nieprawidłowe bicie, ale bicie serca z nieprawidłowym rytmem może zostać przypadkowo wykryte przez lekarza w rutynowym EKG, które zostało zlecone z jakiegokolwiek powodu.

Arytmiczne bicie serca zakłóca funkcję pompowania krwi przez serce, w zależności od stopnia nasilenia problemu, i powoduje tworzenie się skrzepów krwi, które zatykają naczynia serca, płuc, mózgu i innych narządów, powodując ostre i śmiertelne problemy. Dlatego arytmia musi być traktowana jako kluczowy problem kardiologiczny, który musi być leczony.

Powstają pracownie elektrofizjologii, które są specjalnie stworzone dla pacjentów z zaburzeniami rytmu z jakiegokolwiek powodu. Uderzenia serca są szczegółowo badane w tych laboratoriach i ustalana jest diagnoza arytmii. Następnie podejmowane są wysiłki w celu wyjaśnienia, czy zaburzenie rytmu pochodzi z punktu stymulacji lub ścieżek przewodzenia. Po zakończeniu tej procedury, zwanej mapowaniem, określa się dokładną lokalizację interwencji na ścieżkach przewodzenia w sercu. Energia o częstotliwości radiowej jest dostarczana do tych nieprawidłowych punktów przewodzenia za pomocą techniki cewnika w pracowni koronarografii, a ogniska generujące nieprawidłowy rytm są niszczone, a tym samym przywracany jest prawidłowy rytm serca.